Actions

Work Header

Sana | YuWin

Chapter Text

Ⓨ︎Ⓤ︎Ⓦ︎Ⓘ︎Ⓝ︎ 🅢︎🅐︎🅝︎🅐︎

"sana sinabi mo para di na ako umasa na may tayo pa sa huli! Putangina naman Sicheng! Tangina!" Napaiyak nalang si Sicheng "I'm sorry di ko lang talaga alam kung pano ko sasabihin sayo" Sinabi nya sa gitna ng mga luha nya. Ayaw naman talaga nyang umalis pero hindi nya kayang saktan pa lalo yung taong mahal nya. Kailangan na nilang mag let go kasi kung sila nga ang endgame ng isa't isa edi hindi hahantong sa ganito. Hindi sila masasaktan. Kailangan din nila mag let go especially Sicheng. Ayaw man nya pero kailangan nya. Mahal nya pero ayaw nyang saktan kaya tama lang na mag let go sya. "Good bye Yuta sana in our next life tayo naman" "Next life doesn't exist kasi ngayon palang ipaglalaban na kita" Sicheng cried leaving Yuta alone while he achieved his dreams.

"𝙹𝚞𝚜𝚝 𝚒𝚗 𝙽𝚊𝚔𝚊𝚖𝚘𝚝𝚘 𝚈𝚞𝚝𝚊 𝚝𝚑𝚎 𝚋𝚒𝚐𝚐𝚎𝚜𝚝 𝚜𝚘𝚕𝚘𝚒𝚜𝚝 𝚒𝚜 𝚖𝚊𝚔𝚒𝚗𝚐 𝚊 𝚗𝚎𝚠 𝚌𝚘𝚖𝚎𝚋𝚊𝚌𝚔-" Pinatay ni Sicheng yung T.V. Yuta here, Yuta there. Wala naman masama don pero 5 years na silang nagpaalam masaya sya na na achived nya yung gusto nya. Ngayon si Sicheng naman 1 year nalang maaachived na ni Sicheng yung dahilan nang pagkahiwalay nila.

"Ikaw at ikaw parin araw araw Yuta, pero ngayon ako muna. Bigyan mo ko ng isang taon sana ako parin para sayo kung hindi... sana sa next life tayo naman" napahikab si Sicheng. Tumingin sya sa bintana at nakita nya na gabi na. Suminghal (sigh) si Sicheng. Niligpit nya ang mga gamit nya at tumayo sya para mag handa matulog.

Suminghal ulit sya pagdating nya sa higaan nya. Hinubad nya ang kanyang salamin at pinatong ito sa kanyang lamesa. Umayos sya at nahiga na at onting onti sya natulog.

Sa kabilang parte naman ng mundo. Japan.

"Yuta tara na hinahanap na ikaw sa stage" tumungo si Yuta. Tumayo sya at naghanda para sa comeback stage nya. Gusto nya ito gawin ng tama dahil ang kantang ito ay para sa taong umiwan sakanya anim na taon ng nakaraan.

Humanda sya at lumabas sya sa stage. Kinanta nya ito ng mabuti hinihiling na makaabot ang kantang iyon sa taong mahal nya.

Pagkatapos nya ay pinauwi na sya para magpahinga. "Yuta bukas may-" Biglang wla syang narinig sa mga sinasabi ng manager nya. Yung utak nya ay pumunta sa mga panahon na masaya pa sila. Nakatitig sya sa labas ng bintana at suminghal sya. "Yuta! Yuta!" buimalik na sya sa realidad at nakita nya si doyoung manager nya na tinatawag sya.

"Hay nako, eto nanaman tayo. Send ko nalang sayo schedule mo basahin mo yun AT wag kang malate bukas." Tumungo sya at iniwan na sya ng manager nya. Pagdating nya sa kanyang bahay dumiresto sya sa kanyang kama at nahiga di nya namalayan ay nakatulog sya.

BANG
BANG
BANG

Nagising si Yuta sa maingay na tunog. "YUTA GUMISING KANA!!" Tiningnan ni Yuta ang oras at nagulat sya 'fuck! Late na' tumayo sya agad at binuksan ang pinto. Dumiretso sya sa CR at nag bihis nag hilamos at tooth brush.

"Hay...tara na nga late ka na wla namang bago" Buti nalang mabait manager nya. Dumating sila sa venue. "Oh Yuta alam mo naman na may tour ka diba. World tour uunahin natin ang China Shanghai" Napatingin si Yuta sa manager nya "China?" Tumungo si Doyoung.

"Alam ko kung anong sasabihin mo pero never ka pa nag tour dom in your 5 years of career. Time na Yuta. Sure naman ako di kayo magkikita" Umalis na si Doyoung para ma make apan si Yuta.

'China...? Sana okay lang sya'

"𝙶𝚘𝚘𝚍 𝚖𝚘𝚛𝚗𝚒𝚗𝚐 𝚖𝚐𝚊 𝚔𝚊𝚋𝚊𝚋𝚊𝚢𝚊𝚗! 𝚃𝚘𝚍𝚊𝚢 𝚊𝚗𝚐 𝚐𝚞𝚎𝚜𝚝 𝚗𝚊𝚝𝚒𝚗 𝚊𝚢 𝚠𝚕𝚊𝚗𝚐 𝚒𝚋𝚊 𝚔𝚞𝚗𝚐𝚍𝚒 𝚜𝚒 𝚈𝚄𝚃𝙰 𝙽𝙰𝙺𝙰𝙼𝙾𝚃𝙾!!" Nagpalakpakan ang mga guest na nasa studio habang lumalabas si yuta. Ngumit sya at nag wave sa mga tao.

Ilang minuto ng interview napunta sila sa part na well...nakakatakot para kay Yuta pero go lang.

"𝚘𝚔𝚊𝚢 𝚏𝚊𝚜𝚝 𝚝𝚊𝚕𝚔 𝚝𝚊𝚢𝚘" tumungo sya "𝚌𝚑𝚘𝚌𝚘𝚕𝚊𝚝𝚎 𝚘𝚛 𝚜𝚎𝚡" nabigla agad si yuta sa unang tanong "𝚞𝚑𝚑...𝚌𝚑𝚘𝚌𝚘𝚕𝚊𝚝𝚎?" napatawa sya after nya sinabi yun. Sex naman talaga dapat eh.

"May ex o wla?" "may ex po" na patungo ang interviewer.

"𝚔𝚊𝚒𝚕𝚊𝚗𝚐𝚊𝚗 𝚗𝚊𝚝𝚒𝚗 𝚙𝚊𝚐𝚞𝚜𝚊𝚙𝚊𝚗 𝚊𝚗𝚐 𝚎𝚡 𝚖𝚘 𝚍𝚊𝚑𝚒𝚕 𝚌𝚞𝚛𝚒𝚘𝚜 𝚔𝚊𝚖𝚒. 𝙿𝚎𝚛𝚘 𝚜𝚊𝚗𝚊 𝚘𝚔𝚊𝚢 𝚜𝚊𝚢𝚘 𝚔𝚞𝚗𝚐 𝚑𝚒𝚗𝚍𝚒 𝚗𝚊𝚖𝚊𝚗 𝚘𝚔𝚊𝚢 𝚕𝚊𝚗𝚐"

Sa kabilang mundo. China.

"Okay lang po" sabi ng tao sa T.V. Nasa bahay ng kaibigan nya ngayon si Sicheng at nanonood ang kaibigan nya nang interview ni Yuta.

Ayaw man nyang manood pero nung narinig nya yung tanong at ang sagot ni Yuta hindi nya mapigilan.

"Okay sige hm... Saan kayo nagkakilala?" "In highschool po. Uhm... Akala ko po kaibigan ko sya tapos po na hug ko sya. Tapos sinampal nya po ako. Dun ko po narealize na hindi sya yung kaibigan ko at nag apologies ako nang maraming beses. Sabi ko itreat ko sya ng pagkain para makapag apologies ako ng proper. So dun po yung first meeting namin"

"habang kinukwento mo nakangiti ka ha" napangiti pa lalo si Yuta 'Tanga ka parin hanggang ngayon' ang inisip ni Sicheng.

"Ang saya nya nunh kinukwento nya Ex nya no? Siguro guwapo Ex nya" Sabi ni Yangyang. "Sino aa tingin mo Ex nya Sicheng?"

"Malay ko" Sagot ng mabilis ni Sicheng. "So Ex mo sya meaning nag break na kayo so kung okay anong kwento non?" Dun na nabigla si Sicheng. Dito sa interview na to malalaman nya na kung anong nangyari sakanya nung time na yon.

"Uhm... Una po di ko po sasabihin lahat pero ang cause po ay kailangan po talaga namin mag let go. Gusto nya na gawin ko ng tama trabaho ko. Kasi akala nya abala sya pero hindi sya nga nag bibigay ng lakas sakin eh" ngumiti ng sabay si Yuta at Sicheng.

"Tapos gusto nya din po ma achieve pangarap nya. At nerespeto ko yun pero masakit po. Mahal ko eh. After po nyang umalis gumuho po mundo ko. I even attempted suicide. I can't take it" Nabigla si Sicheng sa narinig nya. Tumulo luha nya. Hindi nya inisip na gagawin yun ni Yuta.

"Nakita po ako ng manager ko. Kinausap ako pero parang wala ako marinig. Boses at ang nakikita ko lang ay ang taong mahal ko. Pero inisip ko na dapat gawin ko tong trabaho ko ng maayos baka sakaling bumalik sya. Pero 5 years later eto parin po ako nagiisa" Tumawa si Yuta pero si Sicheng naiyak na napansin sya ng kaibigan nya.

"Uy! Sicheng nanginginig ka Sicheng! Sicheng!" bumagsak ang katawan nya at nag dilim ang paningin nya.

Nagising si Sicheng at tumingin sya sa lugar kung nasan sya. Nakita nya si Yangyang at ang.... Magulang nya.

"Ugh..." umupo sya at lumapit agad si Yangyang. Sumunod ay parents nya. "Sicheng ilang beses ko bang sasabihin sayo na mag ingat ka! Pag nawala ka pano ang companya ko!" ang lumabas sa bibig ng tatay nya.

"Please! Kung wala kayo magandang sasabihin lumayas kayo! Pumunta lang kayo para pagsabihan ako!" napasigaw sya. Umalis ang kanyang tatay. "Pasensya na anak ganon lng talaga tatay mo"

"Please leave me alone please...." tumungo si Yangyang "alis muna tayo tita" umalis silang dalawa.

Humiga ulit si Sicheng. Nakita nya ang phone nya at tinawagan si Kun.

Isang araw nakalipas umalis ng patago si Sicheng at pumuntang Airport. "Sicheng!"

Narinig nya tawag ni Kun pag dating nya sa Airport. "Oh ticket mo at syempre sasama ako" Tumawa nalang si Sicheng.

Babalik na syang Japan. After 5 years.

Sa Japan.

Naghahanda nang umalis papuntang China si Yuta para maghanda sa tour nya don. "Yuta! Wag ka muna mag handa delay ang flight mo" ang sabi ng manager nya "Huh? Bakit?" "Well may nangyari sa Airport and it will take a day para maka book ulit ng flight." umupo si Yuta "anong nagyari?" "May dumating na famous person Sicheng ata pangalan nalaman ng mga tao muntikan na nga syang mahulog eh"

Sa pagkarinig nya sa Sicheng hindi nya na narinig ang iba pang sinabi ni Doyoung. "Huy! Nangyari sayo" inalog sya ni Doyoung. "Huh?" tumingin sya kay doyoung.

"Umiiyak ka" hinawakan ni Yuta pisngi nya. Naramdaman nyang basa. 5 years since he cried and its always because of him. May epekto parin sya sakanya.

Kinuha agad ni Yuta ang phone nya nang marinig nya itong tumunog. Nakita nya ang pangalan at muntikan Nya nang mahulog ang phone nya. Iniwan sya ng manager nya ng mag isa at na wiwirdohan na sya masyado.

'Usap tayo' sabi ng text.

'Saan?' tanong ni Yuta.

'Doon sa paborito mong lugar hintayin kita'

Umalis agad si Yuta at nagdrive sya wla syang pake kung may nakakilala sa kanya gusto nya lang makita ulit sya.

Dumating sya at tumakbo papasok sa condo nila.

Nakita nya ang isang tao na nakatalikod alam nya agad na siya ang hinahanap nya.

"Sicheng..." Tinawag nya ito. "Yuta.."

Lumakad sila ng sabay hanggang huminto sila sa harap ng isat-isa. "Uhm...nakita ko yung interview-" "Nandito ka ba kasi naaawa ka? Kung ganon di ko kailangan yon" napatahimik si Sicheng.

"Hindi yun ang pinunta ko. Yuta- uhm... Tumakas ako sa parents ko and... Nagpaalam lang ako para gamitin yung condo" hindi alam ni Sicheng kung bakit nya sinabi yon. Gusto nyang sigawan si Yuta ma mahal nya pa ito pero di pa pwede.

Ang akala naman ni Yuta na nandito sya dahil sila ay magbabalikan ulit pero hindi. "Dapat sinabi mo nalang nung nag text ka" sabi ni Yuta. Gutong gusto isigaw ni Sicheng Gusto kitang makita pero hindi pwede. Hindi pa ngayon.

"Para lang sigurado na papayag ka" papayag naman talaga ako kahit ano payan. Inisip ni Yuta. "Okay" biglang tumahimik. Pero hindi ito awkward. Yung tahimik ay kumportable. Hindi nakaka suffocate.

"So, aalis na ko. Baka hinahanap ako ng manager ko" Tumungo lang si Sicheng. Umalis na si Yuta kahit ayaw man nya pero mukang ayaw ni Sicheng makita sya. Hah.... Hindi na ako. Isip ni Yuta.

Ayaw man ni Sicheng umalis si Yuta pero mukang ayaw niya syang makita. Hindi na ako. Isip ni Sicheng.

Hindi na ako. Pero ikaw parin. And inisip ng dalawa.

Yuta, sana magkita ulit tayo. Hintayin mo pa sana ako. At maligaya ako na ayos ka mahal ko.

Sicheng, masaya ako nung tinawag mo ako. Pero pagdating ko umalis ang aking ligaya. Napanatag ang aking loob nung nakita kitang maayos.

Sana magkita tayo muli pero pag nagkita tayo sana tayo ay pwede na.

Ang inisip ng dalawa. Sana nga.

𝑺𝒂𝒏𝒂
Ⓨ︎Ⓤ︎Ⓦ︎Ⓘ︎Ⓝ︎

𝑇ℎ𝑒 𝐸𝑛𝑑